Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Α τάξη, project: "Αλλάζω" - Παιχνίδι συναισθημάτων...

Ήταν ένα παιχνίδι που το βρήκαμε στο σχολείο αλλά ήταν τόσο παλιό ...που κανείς δε θυμόταν πώς παίζεται! Μια γρήγορη αναζήτηση στο YouTube, μας έδωσε αποτέλεσμα...στα γερμανικά και χωρίς

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

project: "Αλλάζω" - Έκπληξη

Έκπληξη, το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν συμβαίνει κάτι ξαφνικά, αναπάντεχα!!!


Ο μπάρμπα Μύθος συνειδητοποίησε πως είχε δίκιο η Κυρά των Κυκλάμινων. Είναι η δεύτερη φορά που ο μπάρμπα Μύθος αναγνώριζε το δίκιο σε κάποιον άλλον!


Την πρώτη φορά ήταν η Κλειώ που κατά την διάρκεια των ταξιδιών της γνώρισε διάφορες καταστάσεις. 



Τη δεύτερη στην Κυρά των Κυκλάμινων την ήρεμη, σκεπτική αλλά και μοναχική κυρά,  που αν τη δει άνθρωπος πετρώνει.




Μάλλον δεν τα ξέρουμε όλα, κι ας νομίζουμε έτσι,  και δεν είναι καθόλου ντροπή να ακούμε τους άλλους. Το αντίθετο μάλιστα. Οι άλλοι μας βοηθούν να δούμε πτυχές των καταστάσεων με τα δικά τους μάτια. Και όλες οι καταστάσεις είναι πολύπτυχες. Έτσι πολλές φορές προκύπτουν λύσεις που χαμογελάμε όταν τις βρίσκουμε αν και δεν είχαμε ιδέα πως υπάρχουν! Αλλά βέβαια, πρέπει να ξέρουμε να ακούμε και να μάθουμε να μην κοιτάζουμε μόνο, αλλά να βλέπουμε κιόλας. . .

Να ρωτάμε όχι για να επιβεβαίωνουμε αυτό που νομίζουμε, αλλά για να μάθουμε μια άλλη άποψη- γνώμη.
Τώρα ο μπάρμπα Μύθος έλεγχε πάλι τα συναισθήματά του. Με τη βοήθεια της λογικής. Του Σκύλου της Λογικής. Η λογική οφείλει να δαγκώνει αν χρειαστεί. Όπως ο σκύλος...ή ο σκύλος έτσι κι αλλιώς δαγκώνει, όπως θα πρέπει και η λογική αν χρειαστεί....


Στο Σχολείο...

 - Λοιπόν μπάρμπα Μύθε τι θα κάνουμε τώρα; Πού θα πάμε;
- Η Κλειώ με ενημέρωσε, πως υπάρχει ένα σχολείο στο Ηράκλειο Αττικής όπου οι μαθητές χαμογελούν, ξέρουν να ξεχωρίζουν, να ονομάζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.

-Η Κλειώ είχε πάει εκεί και με διαβεβαίωσε πως οι μαθητές της Α τάξης θα μας υποδεχτούν με χαρά και γεμάτοι έκπληξη!!!
Επίσης εκεί, σε αυτό το σχολείο υπάρχει ένας κήπος που συντηρούν οι μαθητές. 
Έτσι θα μπορέσουν να μείνουν και τα πρόβατοσυναισθήματα εκεί.
Άλλωστε για να συντηρηθούν τα συναισθήματα πρέπει κάθε άνθρωπος να έχει ένα κήπο στην καρδιά του... Σε αυτόν τον κήπο μεγαλώνει ότι αυτός φυτεύει...φυτεύει κακό...θα βγει κακό, έχθρα, κακία....φυτεύει καλό...θα βγει χαρά...αγάπη...αισιοδοξία....

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

project "Αλλάζω" - Αγάπη

Το πιο όμορφο και σημαντικό συναίσθημα 
για όλους μας, είναι η 
Α Γ Α Π Η...


Ας ξεκινήσουμε με το ότι για να νιώσεις όμορφα, πρέπει πρώτα από όλα να αγαπάς τον εαυτό σου. Στη συνέχεια θα αγαπήσεις και τους άλλους. Το να αγαπάς τον εαυτό σου δεν είναι κάτι απλό. Δεν θέλει ο εαυτός μας πράγματα να καταναλώνει. Θέλει να βρίσκεται σε αρμονία. Να είναι ήρεμος, να μπορεί να χαίρεται με όσα έχει και όχι με όσα θέλει.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

project "Αλλάζω" - Η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου. Οι άλλοι είναι απλώς οι αφορμές

Όποτε υπάρχει χαρά, νιώθεις πως έρχεται απ’ έξω. Συνάντησες ένα φίλο. 
Φυσικά, φαίνεται ότι η χαρά σου έρχεται από το φίλο, επειδή τον είδες. 

Στην πραγματικότητα όμως, συμβαίνει αυτό; Ή η χαρά βρίσκεται πάντοτε μέσα σου και ο φίλος έγινε απλώς η αφορμή; Τελικά η παρουσία του φίλου σε βοήθησε να τη βγάλεις προς τα έξω, σε βοήθησε να δεις πως είναι εκεί.

Δευτέρα, 17 Απριλίου 2017

project "Αλλάζω" - Η Χαρά, οι σκρατσοπίνακες και το Κλωστομόλυβο

Ξεκινήσαμε με ένα παραμύθι. Το παραμύθι της ''Χαράς'' και συνεχίσαμε με συζήτηση για το πότε εμείς νιώθουμε χαρά..
  • Τι είναι αυτό μας κάνει χαρούμενους; 
  • Τι κάνουμε όταν είμαστε χαρούμενοι; 
  • Γελάμε, φωνάζουμε, τρέχουμε, χοροπηδάμε, τραγουδάμε,καθόμαστε σιωπηλοί;

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

project "Αλλάζω" - Ένιωθε χαρά που βοηθούσε τους άλλους...

Όταν οι άνθρωποι παρακολουθούν μια διαδικασία διάδρασης, μια διαδικασία που δηλώνει κοινωνικές σχέσεις, δημιουργούν μέσα τους εντυπώσεις. Ξέρετε αυτές οι διαδικασίες δε συμβαίνουν μόνο μεταξύ ανθρώπων, αλλά από κάπου έπρεπε να ξεκινήσουμε...
Αυτές οι εντυπώσεις, δημιουργούν σκέψεις και αυτές οι σκέψεις γεννάνε συναισθήματα συμμετοχής, συμπάσχουμε! Αυτό σημαίνει..."είμαι με τη μεριά του/της..." Το βίντεο που παρακολουθήσαμε εκφράζει σε μεγάλο βαθμό θετικά συναισθήματα ενός ανθρώπου που...

Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

Ένα λυπημένο παραμύθι..

Στη φετινή διαδρομή πέρα από τους ήρωες της δικής μας ιστορίας, τους μαθητές συντροφεύουν τα δικά τους ανθρωπάκια! Αυτά λοιπόν αποφάσισαν να πάνε στην πόλη που επισκέφθηκε ο μπάρμπα Μύθος. Εκεί συνάντησαν ένα λουλούδι διαφορετικό από τα άλλα. Ήταν το...
... λουλούδι της λύπης...
Έκαναν παρέα μαζί του και του περιέγραψαν τα συναισθήματά τους. Οι μαθητές κάθε τμήματος της Α τάξης... σκέφτηκαν, συζήτησαν με τα ανθρωπάκια τους και κατέγραψαν τι είπε το καθένα από αυτά...

Κάπου, κάποτε... σε μια πόλη λίγο πιο μακριά από μας ... ζούσε ένα λουλούδι. Ήταν απομονωμένο και συνεχώς  λυπημένο. Δεν του άρεσε αυτή η πόλη με τα πολλά αυτοκίνητα και τις τεράστιες πολυκατοικίες. Γνώρισε όμως πολλούς ανθρώπους που πήγαιναν κοντά του, κάθονταν δίπλα του και συχνά του έλεγαν πώς νιώθουν!

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

project "Αλλάζω" - Θυμός...

Θυμός… ένα συναίσθημα που δυστυχώς νιώθουμε συχνά...

Χρησιμοποιώντας ως αφόρμηση παραμύθι με θέμα τον θυμό, συζητήσαμε για τα πράγματα που μας κάνουν και θυμώνουμε και τους τρόπους με τους οποίους διώχνουμε τον θυμό μας. Καταγράψαμε τις απόψεις μας...

Και μέσα από διάφορες δράσεις :

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

project: "Αλλάζω" - Στην πόλη που φοβίζει...

Μέσα στις σκέψεις και στο δρόμο η πόλη πλησίαζε... Τα προβατοσυναισθήματα ακολουθούσαν το μπάρμπα Μύθο σιωπηλά. Κάτι άλλαζε όμως καθώς πλησίαζαν την πόλη..,. Κάτι περίεργο γινόταν... Ο μπάρμπα Μύθος αισθανόταν πως κάτι δεν πάει καλά. Το ίδιο έδειχναν να νιώθουν και τα πρόβατα...

Η εικόνα της πόλης; Το φως που συνεχώς κρυβόταν ανάμεσα στα κτίρια; Ο θόρυβος; Η ατμόσφαιρα βαριά και με αποχρώσεις του γκρι; Τα πρόσωπα που ήταν σκυθρωπά; Όλα μαζί έφτιαχναν μια εικόνα που φόβιζε έναν άνθρωπο....
Παρόλα αυτά πλησίαζαν. Ο μπάρμπα Μύθος και τα πρόβατα...


Κάποια στιγμή ο μπάρμπα Μύθος γύρισε να δει πως πήγαιναν τα πρόβατα. Ανησύχησε γι αυτά... Και είχε δίκιο. Δεν τον ακολουθούσαν όλα. Τον ακολουθούσαν μόνο ο Φόβος και ο Θυμός. Τα υπόλοιπα κρύφτηκαν. Έμεινε ο μπάρμπα Μύθος φοβισμένος και θυμωμένος μαζί! Τρόμαξε, δεν ήξερε τι να κάνει. Άρχισε να γίνεται σαν τους ανθρώπους της πόλης. Πήγαινε φορτωμένος άγχος, φόβο και θυμό. Δεν το άντεχε κάτι τέτοιο. Δεν το είχε συνηθίσει. Ήταν έξω από αυτό που κάθε άνθρωπος θέλει....

Χρειαζόταν βοήθεια... μέχρι τώρα τον είχε βοηθήσει η Κυρά των Κυκλάμινων. Ήξερε πως αν ζητούσε τη βοήθειά της θα έβρισκε τρόπο να τον βοηθήσει. Κάθισε και σκέφτηκε. Χρειαζόταν πραγματικά τη βοήθεια της... 

Τη σκέψη του διέκοψε μια έκπληξη! Η Κυρά των Κυκλάμινων!


Ήταν μπροστά στη σκέψη του! Κάθε άνθρωπος έχει Κυρά των Κυκλάμινων, αλλά δεν το ξέρουν όλοι. Οι περισσότεροι νομίζουν πως αυτό είναι κάτι αστείο. Σημασία δεν έχουν οι Κυρές και τα Κυκλάμινα, αλλά το πώς θα κερδίσουν περισσότερα χρήματα. Ξαναήρθαν οι σκέψεις στο μπάρμπα Μύθο κι αυτή τη φορά ακούγονταν και θυμωμένες. Φόβος και Θυμός...πολύ κακός συνδυασμός που καταστρέφει τη γαλήνη και την ηρεμία του ανθρώπου. .... "...Η εικόνα της πόλης; Το φως που συνεχώς κρυβόταν ανάμεσα στα κτίρια; Ο θόρυβος; Η ατμόσφαιρα βαριά και με αποχρώσεις του γκρι; Τα πρόσωπα που ήταν σκυθρωπά; Όλα μαζί έφτιαχναν μια εικόνα που φόβιζε έναν άνθρωπο...."


Η Κυρά των Κυκλάμινων τα ήξερε όλα. Δε χρειάστηκε να της εξηγήσει τίποτα ο μπάρμπα Μύθος. Το βλέμμα του, η στάση του σώματος, μιλούσαν από μόνα τους. 

"Μπάρμπα Μύθε, δεν είναι δύσκολο να το διαχειριστείς αυτό που νιώθεις", του είπε. 
Θα σε βοηθήσω τώρα. Αλλά να ξέρεις πως έχεις τη δύναμη να το κάνεις μόνος σου. Έχω μιλήσει στο Σκύλο της Λογικής. Αυτός θα διώξει τα αρνητικά συναισθήματα και θα φροντίσει να μην ξαναέρθουν. Να θυμάσαι όπως πάντα πως αν και φαίνεται πως σε βοηθάω εγώ...στην πραγματικότητα ο Σκύλος της Λογικής είναι μέσα σου. Από σένα εξαρτάται αν θα τον φωνάξεις...

Και ο Σκύλος της Λογικής ήρθε.... και έδιωξε τα προβατοσυναισθήματα του Φόβου και του Θυμού. Και όταν πήγαιναν αυτά τα δυο αρνητικά συναισθήματα να επιστρέψουν...ήταν θέμα λογικής...

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Μονάδες και δεκάδες


Οι μαθητές προετοιμάζονται για την ανάλυση των αριθμών σε μονάδες και δεκάδες.
Για να μετρήσουμε μεγάλες ποσότητες τις ομαδοποιούμε σε
  υποσύνολα των δεκάδων και των μονάδων.
Μας βοήθησαν πολύ τα καπάκια που μαζεύουμε στο σχολείο μας.


Αφού κάναμε ομάδες δύο ατόμων σχηματίσαμε αριθμούς !!! 
Ομαδοποιούμε δέκα καπάκια με ίδιο χρώμα και φτιάχνουμε δεκάδες. 


Στη συνέχεια οι μαθητές ανακαλύπτουν τους αριθμούς που έφτιαξαν και γράφουν στον πίνακα τις δεκάδες και τις μονάδες.
Το ίδιο κάναμε και με τα ξυλάκια της αρίθμησης...

...και συνεχίσαμε δημιουργώντας διψήφιους αριθμούς και στους άβακες.

Κάθε φορά γράφουμε τους αριθμούς με μορφή αθροισμάτων δεκάδων και μονάδων.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Ε και Α τάξεις - Συνεργασία - Αποχαιρετώντας τα"Βιβλία σε ρόδες"

Άλλη μια ευκαιρία να συναντηθούμε και να συνεργαστούμε η Α' με την Ε' τάξη και ο λόγος..... ήταν...

 για να   π  α   ί  ξ  ο  υ  μ  ε ..

Λίγο πριν κλείσουμε τη βαλίτσα πήραμε στα χέρια μας το βιβλίο " Παιχνίδια στην αυλή και στην τάξη" και το παιχνίδι ξεκίνησε.

Παίξαμε τη γνωστή μας τρίλιζα κάπως διαφορετικά... φτιάξαμε τρίλιζες με χρωματιστές κορδέλες που τις κολλήσαμε στο πάτωμα.








Πιόνια οι μαθητές της Α τάξης και παίκτες οι μαθητές της Ε που γνώριζαν το παιχνίδι καλύτερα...
Συνεχίσαμε με το " Ρίχνω και φωνάζω" που είχε στόχο την εξάσκηση της προσοχής και παρατηρητικότητας.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

project: "Βιβλία σε ρόδες" - Παίζοντας μαθαίνω τα δικαιώματά μου


Το "μαγικό κουτί της Αριάδνης" είναι ένα από τα βιβλία που διαβάσαμε και βασίζεται στην αρχή Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Παιδιού, σύμφωνα με την οποία κάθε παιδί πρέπει να έχει τροφή, στέγη, ψυχαγωγία και ιατρική περίθαλψη.

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Α τάξη, project "Αλλάζω" - Φόβος!

Οι σκέψεις περνούσαν από το νου του μπάρμπα Μύθου
καθώς το σκηνικό γύρω του άλλαζε. Δεν ήταν σε καμιά περίπτωση όπως στο βουνό του. Υπήρχαν παράταιρα πράγματα... 

Σκουπίδια φαίνονταν μέσα, αλλά και γύρω από υπερπλήρεις κάδους. Σπασμένα πεζοδρόμια και δρόμοι γεμάτοι λακκούβες. Ήταν δύσκολο να βαδίσει κανείς χωρίς να κοιτάζει που πατάει. 

Τα δέντρα, γεμάτα σκόνη, απλά υπήρχαν. Δεν έδειχναν καλοποτισμένα, δεν έδειχναν διάθεση για ζωή. Ξεκάθαρα μελαγχολικά κουνούσαν τα φύλλα τους σε κάθε πνοή ενός αέρα βαριεστημένου και γεμάτου καυσαέρια.